عکاسی از قارچ: نماهای مفید برای مستندسازی

با یک نمای گسترده شروع کنید

قبل از لمس سوژه، از محل آن و روش عکسبرداری عکس بگیرید. خاک، چوب یا بستر، وجود نمونه های دیگر و مقداری پوشش را در صورت امکان نشان دهید. این دیدگاه هیچ رابطه بیولوژیکی را ثابت نمی کند، اما عناصری را حفظ می کند که با جابجایی قارچ ناپدید می شوند. از مکان یابی عمومی یک سایت شکننده خودداری کنید. منطقه کلی و توصیف واقعی برای طبقه بندی مشاهدات شخصی شما کافی است.

• نمای وسط قبل از دست زدن.
• حالت رشد قابل مشاهده است.
• مختصات دقیق خصوصی نگه داشته می‌شوند.

نمایش همه چهره های مفید

یک عکس از کلاه اغلب آموزنده ترین عناصر را پنهان می کند. یک نمای واضح از پایین، کل طول پا و پایه اضافه کنید. از چندین سوژه در صورت وجود مراحل مختلف عکاسی کنید، بدون اینکه آنها را به طور مصنوعی مرتب کنید. از نور یکنواخت استفاده کنید و از فیلترهایی که رنگ را تغییر می دهند اجتناب کنید. اگر عنصری قابل مشاهده نیست، به جای انتخاب زاویه ای که توهم یک فایل کامل را ایجاد می کند، آن را یادداشت کنید.

• بالا و پایین.
• کل پا و پایه.
• رنگهای فیلتر نشده.
• در صورت وجود مراحل مختلف.

یک مقیاس قابل خواندن اضافه کنید

یک خط کش کوچک یا نشانگر اندازه شناخته شده را در همان صفحه با نمونه قرار دهید، بدون اینکه آن را مبهم کنید. ناحیه مشخص شده را در فوکوس نگه دارید و اگر بافت مهمی خارج از فوکوس باقی ماند، یک عکس اضافی بگیرید. یک سریال کوتاه، مرتب و با نام درست، قابل استفاده تر از ده ها تصویر تقریباً یکسان است. هر سری را با تاریخ، شناسه یادداشت میانی و یکسان مرتبط کنید تا هنگام بازگشت از اختلاط جلوگیری کنید.

از تصویر نخواهید تصمیم بگیرد

حتی یک سریال تمیز ممکن است یک بو، یک برش مستند، یک واکنش یا یک شخصیت میکروسکوپی ضروری را بسته به گروه از دست بدهد. تشخیص خودکار در بهترین حالت ممکن است در مورد یک گونه سمی اشتباه باشد. هرگز بر اساس عکس مصرف نکنید. کل نمونه را جدا نگه دارید و برداشت را توسط VAPKO بررسی کنید. یک تصویر خوب بحث با افراد شایسته را بهبود می بخشد، جایگزین معاینه آنها نمی شود.