چگونه یک برگه مشاهده قارچ را پر کنید

یک شناسه به جلسه بدهید

با تاریخ، یک منطقه کلی، زمان و یک شناسه منحصربه‌فرد که یادداشت‌ها و عکس‌ها را پیوند می‌دهد، شروع کنید. پشتیبانی و رسانه مستقیم قابل مشاهده را بدون انتشار مختصات حساس توصیف کنید. اگر ابزاری ندارید، شرایط نمدی را به عنوان مشاهدات اضافه کنید، نه به عنوان اندازه گیری های دقیق. این بخش اول به ما امکان می‌دهد ماه‌ها بعد زمینه را پیدا کنیم و از اختلاط دو نمونه نزدیک که احتمالاً شخصیت‌های مشابهی ندارند، اجتناب می‌کنیم.

• شناسه منحصر به فرد.
• تاریخ و منطقه عمومی.
• متوسط ​​و پشتیبانی قابل مشاهده است.

نمونه را به همان ترتیب طی کنید

از یک دنباله پایدار استفاده کنید: ظاهر کلی، کلاه، زیرین، پا، پایه، روش رشد، سپس سایر کاراکترها در واقع مشاهده شده اند. شکل ها و بافت ها را بدون جست و جوی فوری برای یادگیری ترین واژگان توصیف کنید. اگر رنگی بسته به نور تغییر کرد، آن را گزارش دهید و یک عکس فیلتر نشده نگه دارید. منظم بودن ترتیب مقایسه‌های آینده را تسهیل می‌کند و به سرعت نشان می‌دهد که چه اطلاعاتی قبل از باز کردن برگه گونه‌ها گم شده است.

• راه رفتن و کلاه.
• زیر.
• پا و پایه.
• حالت رشد.

غایب را از مشاهده نشده متمایز کنید

شخصیتی که ندیده اید لزوماً گم نمی شود. هنگامی که عکس تار است، پایه از بین رفته یا نمونه بیش از حد تخریب شده است، به صراحت بنویسید «مشاهده نشده است». این تفاوت ظریف از حذف اشتباه یک گونه جلوگیری می کند و از فایل شما در برابر دقت کاذب محافظت می کند. بو یا بافت را بعد از این واقعیت از نام فرضی بازسازی نکنید. یک برگه ناقص اما صادقانه مفیدتر از یک توصیف کاملاً منسجم است که حول یک نتیجه گیری شکننده ساخته شده است.

فرضیه را جداگانه طبقه بندی کنید

نام در نظر گرفته شده را با سطح عدم قطعیت و منبع مورد نظر در یک کادر جداگانه اضافه کنید. به شخصیت هایی که از لید حمایت می کنند و آنهایی که با آن در تضاد هستند توجه کنید. اگر یک فرد ذیصلاح نمونه را بازرسی کرد، این اطلاعات را بدون پاک کردن توضیحات اصلی خود ثبت کنید. این پیگیری خطا را به یادگیری تبدیل می کند. او همچنین به ما یادآوری می‌کند که برگه اطلاعات شخصی، حتی با جزئیات، یک بررسی خوراکی نیست و نباید یک وعده غذایی را راهنمایی کند.